TOKARKI KONWENCJONALNE JANUS

Tokarki konwencjonalne stanowią grupę obrabiarek skrawających, przeznaczoną głównie do obróbki przedmiotów w kształcie brył obrotowych, np. wałków, kul, stożków, gwintów zewnętrznych i wewnętrznych (toczenie). Poza toczeniem na tokarce konwencjonalnej można wykonywać również: wiercenie, rozwiercanie, przecinanie, radełkowanie, gwintowanie przy pomocy gwintowników i narzynek, nawijanie sprężyn,  a przy użyciu dodatkowych przyrządów i przystawek także frezowanie i szlifowanie. Toczenie wykonuje się poprzez wprawienie obrabianego przedmiotu w ruch obrotowy, a następnie skrawanie jego powierzchni narzędziem obróbczym. Obrabiany przedmiot mocuje się w tym celu w uchwycie bądź w specjalnych kłach. Rodzaj toczenia zależy od wybranego narzędzia, typu powierzchni, położenia osi obrotu oraz kierunku ruchu posuwowego.

Tokarki konwencjonalne stanowią bardzo liczną grupę obrabiarek, dlatego ze względu na ich przeznaczenie podzielono je na trzy podgrupy:

1. Tokarki ogólnego przeznaczenia.
Należą do nich tokarki kłowe uniwersalne (z wałkiem i śrubą pociągową), tokarki kłowe produkcyjne (tylko z wałkiem pociągowym lub hydraulicznym napędem posuwu), tokarki uchwytowe, tokarki wielonożowe, tokarki kopiowe, tokarki rewolwerowe, automaty tokarskie, tokarki karuzelowe i czołowe.

2. Tokarki specjalizowane.
Służą do wykonania określonej operacji (zwane również tokarkami operacyjnymi) np. tokarki do gwintów długich (gwinty typu śruba pociągowa), tokarki do gwintów krótkich(gwinty złączne), tokarki obcinarki, tokarki łuszczarki do bardzo wydajnej obróbki z zastosowaniem osadzonych na suporcie specjalnych głowicach nożowych napędzanych oddzielnym silnikiem.

3. Tokarki specjalne branżowe.
Mające zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnym (tokarki do wałów korbowych, tokarki do pierścieni tłokowych), w przemyśle hutniczym (tokarki do wlewków), w przemyśle narzędziowym (tokarki zataczarki), w kolejnictwie (tokarki do zestawów kołowych) itd.

Ze względu na charakter obróbki i występujące obciążenia dynamiczne tokarka powinna stać na odpowiednim fundamencie, który stanowi prostopadłościenna bryła betonowa (przy tokarkach konwencjonalnych ciężkich również ze zbrojeniem) z odpowiednimi otworami na śruby kotwowe i wybraniami służącymi np. na doprowadzenie energii elektrycznej.